| Παρανοήσεις-Γεγονότα | ||||
|
|
Παρανόηση: "Οι γιατροί δεν θα μπορούσαν ποτέ να χρησιμοποιήσουν τα βλαστοκύτταρα ενός παιδιού για να θεραπεύσουν το ίδιο το παιδί, γιατί θα φέρουν και αυτά την ασθένεια." Γεγονός: Χιλιάδες αυτόλογες μεταμοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων (που χρησιμοποιούν τα κύτταρα του ίδιου του ανθρώπου για τη θεραπεία του) πραγματοποιούνται κάθε χρόνο για ασθένειες όπως η λευχαιμία, το λέμφωμα, το μυέλωμα, και άλλες ασθένειες. Έρευνα από το επιστημονικό περιοδικό ‘Journal of Clinical Oncology’ (Περιοδικό Κλινικής Ογκολογίας) αναφέρει ότι ακόμη και με πρόωρη έναρξη της νόσου (εντός δώδεκα μηνών από τη γέννηση), τα βλαστικά κύτταρα του παιδιού συνιστώνται για χρήση σε μεταμόσχευση. Κατά τη μελέτη αυτή, θεραπείες με αυτόλογα βλαστικά κύτταρα σε βρέφη με οξεία λευχαιμία είχαν την ίδια επιτυχία με μεταμοσχεύσεις όπου χρησιμοποιήθηκαν αλλογενή μοσχεύματα προερχόμενα από αδέρφια. Τα αυτόλογα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα έχουν πολλά πλεονεκτήματα ως πηγή μεταμόσχευσης, συμπεριλαμβανομένου του μειωμένου κινδύνου για την ασθένεια του μοσχεύματος κατά ξενιστή (GVHD-μία πολύ σημαντική αιτία θανάτου για ασθενείς που έχουν μεταμοσχευθεί), της άμεσης διαθεσιμότητας και του χαμηλού κινδύνου για τα κύτταρα να έχουν μολυνθεί με κάποια μεταδοτική ασθένεια. Τον Απρίλιο του 2001, ένα μωρό δέκα μηνών στον Καναδά έλαβε το πρώτο παγκοσμίως αυτόλογο μόσχευμα από αίμα ομφάλιου λώρου για τη θεραπεία του ρετινοβλαστώματος (καρκίνου του ματιού) που είχε εξαπλωθεί μέχρι τον νωτιαίο μυελό. Η διορατικότητα των γονιών του να φυλάξουν τα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό του αίμα κατά τη γέννησή του, του προσέφεραν την καλύτερη ευκαιρία για επιβίωση. Παρανόηση: "Οι πιθανότητες ότι μια οικογένεια θα χρειαστεί ποτέ να χρησιμοποιήσει τα αποθηκευμένα σε ιδιωτική/οικογενειακή τράπεζα βλαστοκύτταρα είναι τόσο χαμηλές που οι γονείς δεν θα πρέπει να μπαίνουν στον κόπο". Γεγονός: Λαμβάνοντας υπόψη ότι η αιτία των περισσότερων καρκίνων είναι άγνωστη και ότι η επιστήμη της κυτταρικής θεραπείας με τη χρήση βλαστικών κυττάρων αναπτύσσεται ραγδαία, είναι δύσκολο να υπολογιστεί με ακρίβεια τις πιθανότητες ότι μια οικογένεια θα χρησιμοποιήσει τα βλαστοκύτταρα από το αίμα του ομφάλιου λώρου ή θα επωφεληθεί από τις νέες θεραπείες. Ωστόσο, σύμφωνα με την ιατρική έρευνα, οι πιθανότητες πως ένα παιδί θα χρειαστεί κάποτε να χρησιμοποιήσει τα δικά του βλαστοκύτταρα από τον ομφάλιο λώρο για τις υπάρχουσες θεραπείες, εκτιμώνται σε 1 στα 400 *. Οι πιθανότητες ότι το νεογέννητο ή ένα μέλος της οικογένειάς του μπορεί να ωφεληθούν από αυτά τα βλαστοκύτταρα υπολογίζεται σε 1 στα 200 *. Αυτές οι πιθανότητες δεν περιλαμβάνουν τις αναπτυσσόμενες θεραπείες για την χρήση των βλαστοκυττάρων στις καρδιακές παθήσεις, τον διαβήτη, την νόσο Parkinson, τη νόσο Αλτσχάιμερ και τα τραύματα του νωτιαίου μυελού. Η συνεχιζόμενη πρόοδος των θεραπευτικών εφαρμογών θα αυξήσει σημαντικά τις πιθανότητες να χρησιμοποιηθούν τα βλαστοκύτταρα από το παιδί σας κατά τη διάρκεια της ζωή του. Με βάση τα σημερινά δεδομένα, δεν υπάρχει «ημερομηνία λήξης» για τα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα. * Pasquini MC, Logan BR, Verter F, Horowitz MM, Nietfeld JJ. The Likelihood of Hematopoietic Stem Cell Transplantation (HCT) in the United States: Implications for Umbilical Cord Blood Storage. Blood 2005; 106(11): 1330. Παρανόηση: "Ένα μωρό ή τα αδέλφια του δεν θα χρειαστούν ποτέ τα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα, αν η οικογένειά τους δεν έχει ιστορικό για καρκίνο". Γεγονός:Οι γονείς επιλέγουν να φυλάξουν τα βλαστοκύτταρα από τον ομφάλιο λώρο για να παρέχουν στον εαυτό τους και τις οικογένειές τους μια επιπλέον εξασφάλιση – μήπως και χρειαστεί. Οι αιτίες για τους περισσότερους καρκίνους και ασθένειες είναι άγνωστες, και σε ορισμένες περιπτώσεις, ορισμένα είδη καρκίνου αυξάνονται με ιδιαίτερα ανησυχητικούς ρυθμούς (1). Σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις, ένα στα 630 παιδιά θα νοσήσουν από καρκίνο μέχρι την ηλικία των δεκαπέντε (2). Επιπλέον, οι θεραπείες για τον καρκίνο αντανακλούν μόνο τις ήδη εφαρμοζόμενες χρήσεις και δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν τις αναπτυσσόμενες εφαρμογές και τις πολλά υποσχόμενες αίμα μεταμοσχευτικές θεραπείες με τα βλαστοκύτταρα του ομφάλιου λώρου, που βρίσκονται σε εξέλιξη. 1. Lichtenstein, P., et al. Environmental and Heritable Factors in the Causation of Cancer. New England Journal of Medicine. 2000;343(2):78-85. 2. Freedberg, L. Cancer Rates for Children Worry Experts. San Francisco Chronicle. September 17, 1997. Παρανόηση: "Δεν υπάρχει λόγος να αποθηκεύσει μία οικογένεια τα βλαστοκύτταρα του νεογέννητου μωρού της, αφού, αν χρεαιστεί, οι δημόσιες τράπεζες μπορούν να του προσφέρουν μόσχευμα από αυτά που έχουν δωρηθεί." Γεγονός: Εάν δεν υπάρχουν αυτόλογα βλαστοκύτταρα διαθέσιμα ή δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν, τα βλαστικά κύτταρα από κάποιον συγγενή (κατά προτίμηση από αδέρφια) είναι συνήθως η καλύτερη θεραπευτική επιλογή. Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μελέτη του επιστημονικού περιοδικού ‘New England Journal of Medicine’, το ποσοστό επιβίωσης ενός έτους για τους ασθενείς που δέχθηκαν μεταμόσχευση με βλαστοκύτταρα ομφάλιου λώρου προερχόμενα από αδερφό ή αδερφή τους, είναι περίπου 63%. Με αίμα του ομφάλιου λώρου από έναν ξένο, μη συγγενικό δότη, το ποσοστό επιβίωσης μειώνεται στο 29%. Επιπλέον, ένα μη συγγενικό μόσχευμα θέτει τον ασθενή σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη δυνητικά θανατηφόρου νόσου του μοσχεύματος κατά του ξενιστή-GVHD (20% έναντι 5%). Η θεραπεία με συγγενικό μόσχευμα επίσης μειώνει τον κίνδυνο ότι τα κύτταρα μπορεί να κουβαλάνε γενετικά προβλήματα που θα μπορούσαν να προκαλέσουν ασθένεια στον δέκτη, μια και η οικογένεια θα γνωρίζει το γενετικό ιστορικό της. Ακόμη πιο σημαντικό είναι πως, επειδή τα βλαστοκύτταρα από τον ομφάλιο λώρο είναι λιγότερο ώριμα από τα ενήλικα βλαστικά κύτταρα, έχουν 50% πιθανότητα να αποτελέσουν ένα HLA-συμβατό μόσχευμα ανάμεσα στα αδέλφια, σε σύγκριση με μόνο 25%, αντίστοιχα, για το μυελό των οστών. Οι δημόσιες τράπεζες μπορεί να βοηθήσουν στην εξασφάλιση ενός επαρκούς δείγματος για μεταμόσχευση, αλλά όχι και του καλύτερου ή του πιο κατάλληλου δείγματος. Όταν το θέμα είναι η επιβίωση, αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό. Οι οικογένειες που φυλάσσουν τα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα, θέλουν να μεριμνήσουν ώστε να εξασφαλιστεί η καλύτερη πιθανότητα για την επιβίωση, σε περίπτωση που θα χρειαστεί να χρησιμοποιηθούν αυτά τα κύτταρα, και όχι απλά ΚΑΠΟΙΑ πιθανότητα. Παρανόηση: "Η συλλογή του ομφαλοπλακουντιακού αίματος στερεί αίμα που είναι σημαντικό για το μωρό." Γεγονός: Το ομφαλοπλακουντιακό αίμα συνήθως απορρίπτεται μαζί με τον τον πλακούντα και τον ομφάλιο λώρο, αφού αυτός απομονωθεί και κοπεί. Όταν ζητηθεί να γίνει η συλλογή του, η μία και μοναδική αλλαγή από τη συνήθη διαδικασία, είναι ότι, μετά τη γέννηση - αφού ο ομφάλιος λώρος έχει κοπεί - το αίμα που βρίσκεται μέσα σε αυτόν συλλέγεται αντί να πεταχτεί. Συλλογή του ομφαλοπλακουντιακού αίματος μπορεί να γίνει ακόμη και μετά την αποβολή του πλακούντα. Παρανόηση: "Το βλαστοκύτταρα του ομφαλοπλακουντιακού αίματος δεν μπορούν να παραμείνουν βιώσιμα μετά από μακροχρόνια αποθήκευση." Γεγονός: Τρέχοντα στοιχεία αντικατοπτρίζουν πως τα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα που έχουν αποθηκευτεί για δεκαπέντε χρόνια έχουν την ίδια σύνθεση όπως και κατά τη στιγμή της αποθήκευσης (3). Όλοι οι τομείς της επιστήμης που αφορούν την κρυοσυντήρηση κυττάρων επίσης υποδεικνύει ότι τα κύτταρα θα παραμείνουν βιώσιμα επ 'αόριστον. Ακόμη και οι κατευθυντήριες οδηγίες Τμήματος Υγείας της Νέας Υόρκης (New York Health Department) για τη φύλαξη του ομφαλοπλακουντιακού αίματος δηλώνουν ότι τα βλαστικά κύτταρα μπορούν να αποθηκεύονται επ 'αόριστον μέσα στο υγρό άζωτο. Οι οδηγίες αναφέρουν πως "Δεν υπάρχουν στοιχεία, προς το παρόν, ότι τα κύτταρα που αποθηκεύονται σε -196 °C, χωρίς να μετακινούνται και να ‘ενοχλούνται’, χάνουν είτε in-vitro καθοριζόμενη βιωσιμότητα είτε βιολογική δραστηριότητα. Ως εκ τούτου, στην παρούσα χρονική στιγμή, δεν χρειάζεται να καθοριστεί ημερομηνία λήξης σε δείγματα από αίμα του ομφάλιου λώρου που διατηρούνται διαρκώς μέσα στο υγρό άζωτο.’’ 3. Kobylka, P. Preservation of Immunological and Colony-Forming Capacities of Long-Term (15 years) Cryopreserved Cord Blood Stem Cells. Transplantation. 1998;65(9):1275-1278. Παρανόηση: "Οι μελλοντικές χρήσεις που αφορούν τα βλαστοκύτταρα από το ομφαλοπλακουντιακό αίμα είναι περιορισμένες". Γεγονός: Πολλοί ειδικοί περιγράφουν την παρούσα χρονική στιγμή ως "σημείο καμπής" στην επιστήμη και στην ιατρική και πιστεύουν ότι τα άτομα που φυλάσσουν τα βλαστοκύτταρα από τον ομφάλιο λώρο, θα είναι σε θέση να επωφεληθούν από τις πολλές αναπτυσσόμενες τεχνολογίες που αφορούν τα βλαστικά κύτταρα. Είναι αναμενόμενο πως θα προκύψουν νέες προσεγγίσεις για την αντιμετώπιση και τη θεραπεία διαφόρων νοσημάτων από τη χαρτογράφηση του ανθρώπινου γονιδιώματος και την υποδομή που τώρα δημιουργείται. Έτσι, τα βλαστοκύτταρα θα χρησιμεύσουν ως μέσο γονιδιακής θεραπείας. Ένας επίσης συναρπαστικός χώρος της έρευνας με τα βλαστικά κύτταρα είναι αυτός που αφορά την αναγέννηση των ιστών (αναγεννητική ιατρική). Το αίμα του ομφάλιου λώρου έχει ήδη αποδειχθεί ότι περιέχει κύτταρα που μπορούν να προωθήσουν την ανάπτυξη αιμοφόρων αγγείων, να κατευθυνθούν εκ νέου και να μετατραπούν σε νευρικό ιστό, παγκρεατικά κύτταρα, καρδιακά κύτταρα, κύτταρα των πνευμόνων κλπ. Έτσι, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία ασθενών με καρδιομυοπάθεια, εγκεφαλική παράλυση, νευροεκφυλιστικές παθήσεις (όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ, του Χάντιγκτον, του Πάρκινσον και η σκλήρυνση κατά πλάκας), εγκεφαλικές βλάβες, σακχαρώδη διαβήτη, αυτοάνοσα νοσήματα κλπ. Επίσης, είναι πολύ ενθαρρυντικά τα πρώτα δεδομένα από την χρήση των βλαστικών κυττάρων για την επιδιόρθωση κατεστραμμένων οστών, χόνδρων, τενόντων και συνδέσμων, καθώς και σε περιπτώσεις συμπαγών όγκων, όπως στον καρκίνο του προστάτη.
|
