| Θεραπεία διαβήτη με βλαστοκύτταρα | ||||
|
|
Oμάδα διαβητικών ασθενών που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με βλαστοκύτταρα κατόρθωσαν να διακόψουν τις ενέσεις ινσουλίνης για πρώτη φορά, καθώς ο οργανισμός τους άρχισε να παράγει και πάλι την ορμόνη. Σε μια πρωτοποριακή μελέτη, 15 νεαροί ασθενείς με νεοδιαγνωσμένο διαβήτη τύπου Ι έλαβαν φάρμακα για να εξασθενήσει το ανοσοποιητικό τους σύστημα και στη συνέχεια υποβλήθηκαν σε εγχύσεις βλαστικών κυττάρων που είχαν απομονωθεί από το δικό τους αίμα. Οι πάσχοντες από διαβήτη τύπου Ι πρέπει να υφίστανται καθημερινές εγχύσεις ινσουλίνης για να ρυθμίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους, καθώς η ικανότητα του οργανισμού τους να παράγει την ορμόνη χάνεται εξαιτίας μιας διαταραχής του ανοσοποιητικού τους συστήματος Διαβήτης τύπου Ι Τα αποτελέσματα του πειράματος δείχνουν ότι ινσουλινοεξαρτωμένοι ασθενείς μπορούν να απαλλαγούν από τις βελόνες με μια έγχυση δικών τους βλαστικών κυττάρων. Η θεραπεία θα μπορούσε να φέρει επανάσταση στην αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου Ι, ο οποίος μόνο στη Βρετανία προσβάλλει 300.000 ανθρώπους. Οι πάσχοντες από διαβήτη τύπου Ι πρέπει να υποβάλλονται καθημερινά σε εγχύσεις ινσουλίνης για να ρυθμίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τους, καθώς η ικανότητα του οργανισμού τους να παράγει την ορμόνη χάνεται εξαιτίας μιας διαταραχής του ανοσοποιητικού τους συστήματος. Όλοι οι εθελοντές της μελέτης, εκτός από δύο, δεν χρειάζονται καθημερινά ενέσεις ινσουλίνης για χρονικό διάστημα που φτάνει τα 3 χρόνια από τότε που σταμάτησαν την αγωγή που είχαν αρχίσει όταν διαγνώσθηκε η ασθένειά τους. Οι λεπτομέρειες της μελέτης δημοσιεύθηκαν χθες στην «Επιθεώρηση της Αμερικανικής Ιατρικής Εταιρείας» (JΑΜΑ). Τα βλαστικά κύτταρα είναι ανώριμα, απρογραμμάτιστα κύτταρα, που έχουν την ικανότητα να εξελίσσονται σε διαφορετικά είδη ιστών και μπορεί να ληφθούν από ανθρώπους κάθε ηλικίας. Παλαιότερες μελέτες έχουν δείξει ότι οι θεραπείες με βλαστοκύτταρα υπόσχονται πολλά για την αντιμετώπιση πλήθους ασθενειών, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ και η νόσος του Πάρκινσον. Μελέτη Βρετανών επιστημόνων, η οποία δημοσιοποιήθηκε τον Νοέμβριο, έδειξε ότι με εγχύσεις βλαστικών κυττάρων θα μπορούσαν να επιδιορθωθούν οι καρδιακές βλάβες όσων παθαίνουν έμφραγμα. Ενθαρρυντικά ευρήματα Η νέα μελέτη αποτελεί την πρώτη κλινική (σε ανθρώπους) απόδειξη ότι η θεραπεία με βλαστοκύτταρα μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπισητου τύπου Ι διαβήτη, ο οποίος εκδηλώνεται σε παιδιά και νέους. Την εκπόνησαν ερευνητές από τη Βραζιλία και τις ΗΠΑ, οι οποίοι διαπίστωσαν ότι ένας από τους πρώτους ασθενείς που υποβλήθηκαν στη θεραπεία δεν έχει χρησιμοποιήσει συνθετική ινσουλίνη τα τελευταία 3 χρόνια. «Τα ευρήματά μας είναι πολύ ενθαρρυντικά» γράφουν οι ερευνητές, επικεφαλής των οποίων είναι ο δρ Χούλιο Βολταρέλι, από το Πανεπιστήμιο του Σάο Πάουλο, στο Ριμπεϊράο Πρέτο της Βραζιλίας. «Το 93% των ασθενών πέτυχε διαφορετικές χρονικές περιόδους ανεξαρτησίας από την ινσουλίνη, ενώ ησχετιζόμενη με τη θεραπεία τοξικότητα ήταν χαμηλή, χωρίς θνητότητα». Σάκχαρο- ινσουλίνη Ο διαβήτης τύπου Ι εκδηλώνεται όταν δυσλειτουργεί το ανοσοποιητικό σύστημα και καταστρέφει τα βήτα κύτταρα του παγκρέατος, τα οποία είναι υπεύθυνα για την παραγωγή της ορμόνης που διασπά το σάκχαρο (ινσουλίνη). Το αποτέλεσμα είναι να μην υπάρχει αρκετή ινσουλίνη και το σάκχαρο των ασθενών να αυξάνεται επικίνδυνα. Έως ότου γίνει η διάγνωση του διαβήτη αυτού, το 60% έως 80% των βήτα κυττάρων των ασθενών έχει καταστραφεί. Από αυτό το σημείο και μετά η νόσος εξελίσσεται πολύ γρήγορα και μπορεί να οδηγήσει μακροπρόθεσμα σε πολύ σοβαρές επιπλοκές, όπως η τύφλωση, η νεφρική ανεπάρκεια, η καρδιοπάθεια και το εγκεφαλικό. «Ρεζερβουάρ» Β- κυττάρων Ο δρ Βολταρέλι και οι συνεργάτες του ήλπιζαν ότι εάν κατόρθωναν να επέμβουν αρκετά νωρίς, θα μπορούσαν να εξουδετερώσουν το ανοσοποιητικό σύστημα των ασθενών και στη συνέχεια να το ξαναδημιουργήσουν χρησιμοποιώντας βλαστικά κύτταρα, τα οποία θα δημιουργούσαν και ένα «ρεζερβουάρ» βήτα κυττάρων που θα παρήγαγε εκ νέου ινσουλίνη. Πώς εφάρμοσαν την πειραματική θεραπεία Οι ερευνητές επιστράτευσαν 15 ασθενείς ηλικίας 14 έως 31 ετών, οι οποίοι διαγνώστηκαν με διαβήτη 6 εβδομάδες πριν αρχίσει το πείραμα. Αφού πήραν βλαστικά κύτταρα από το αίμα τους, τους υπέβαλλαν σε μια ήπια μορφή χημειοθεραπείας για να εξουδετερώσουν τα λευκά αιμοσφαίρια που έβλαπταν το πάγκρεας. Στο τέλος τούς έκαναν εγχύσεις με τα δικά τους βλαστικά κύτταρα. Όπως δήλωσε ο ερευνητής δρ Ρίτσαρντ Μπαρτ από την Ιατρική Σχολή Φάινμπεργκ του Πανεπιστημίου Νorthwestern, στο Σικάγο, οι 14 από τους 15 ασθενείς δεν χρειάστηκαν ινσουλίνη για διάφορες χρονικές περιόδους μετά τη θεραπεία. Οι 11 από αυτούς κατόρθωσαν να απαλλαγούν από τις ενέσεις αμέσως μετά τη θεραπεία και δεν έχουν χρειαστεί συνθετική ινσουλίνη έκτοτε. «Δύο άλλοι ασθενείς χρειάζονταν συμπληρωματική ινσουλίνη για 12 και 20 μήνες έπειτα από τη θεραπεία, αλλά τελικά και οι δύο κατόρθωσαν να απαλλαγούν από τις καθημερινές ενέσεις» πρόσθεσε. Ένας ασθενής έμεινε χωρίς ενέσεις επί 12 μήνες, αλλά υποτροπίασε έπειτα από ιογενή λοίμωξη και ξανάρχισε τις καθημερινές ενέσεις. Ένας άλλος ασθενής αποκλείσθηκε από τη μελέτη λόγω επιπλοκών. Σε ένα άρθρο του που συνοδεύει τη νέα μελέτη, ο δρ Τζέι Σκάιλερ, από το Ίδρυμα Μελέτης του Διαβήτη στο Πανεπιστήμιο του Μαϊάμι, τονίζει ότι «η έρευνα στον τομέα αυτόν είναι πιθανό να λάβει εκρηκτικές διαστάσεις τα επόμενα χρόνια... και γεννά βάσιμες ελπίδες ότι μπορεί πλέον να πλησιάζει η ώρα της αντιστροφής και της πρόληψης του διαβήτη τύπου Ι».
Του David Rose, ΤΗΕ ΤΙΜΕS "TA NEA" Πέμπτη, 12 Απριλίου 2007Αρ. Φύλλου: 18.810, Σελίδα: #31 Αυτό το κείμενο εκτυπώθηκε από ΤΑ ΝΕΑ Online, στο http://www.tanea.gr/article.aspx?d=20070412&nid=3929044 Copyright © ΤΑ ΝΕΑ 1996-2006 Lambrakis Press
|
